Prestatie-inkoop voor testers?

Geschreven door Eibert Dijkgraaf

Gepubliceerd op 01 oktober 2014

1 oktober 2014

Het is vakantietijd en als ik de reclames mag geloven gaat iedereen met korting op vakantie. Vroegboekkorting, last-minutekorting, kinderkorting, 65+ korting, vaste klantenkorting, vriendenkorting, quantumkorting of zegeltjes-spaar-en-plak-korting. Kortom, het geeft ons een goed gevoel als we de illusie hebben om niet het volle pond te betalen. Dit gevoel blijkt ook bij testtrajecten van belang. Nog te vaak lijkt enkel de prijs van doorslaggevend belang voor een contract, zowel bij inhuur als ontwikkelprojecten.
Ik vraag me af in hoeverre de korting nog het geluksgevoel bepaalt als je eenmaal op je ideale vakantiebestemming ligt te genieten. Is de – zwaar bevochten en daarmee uniek voor jou geldende – korting dan nog belangrijk? Misschien nog een beetje als je merkt dat je buurman inderdaad meer moest betalen. Maar het wordt al snel minder als iedereen er met korting blijkt te zitten. Nee, mijn humeur wordt vooral bepaald door het vakantiegevoel dat ik krijg vanuit mijn omgeving. De natuur, de faciliteiten en de mensen om me heen, kortom de kwaliteit die ik ervaar.
Bij testtrajecten zien we hetzelfde. Opdrachtgevers zijn alert op de kosten en met lage uurtarieven lijkt er meer mogelijk. Zolang de enige classificatie voor een goede tester het bezit van een TMap of ISTQB certificaat is, lijkt een laag uurtarief gerechtvaardigd.
Maar wat is het resultaat? Het succes van de vakantie wordt uiteindelijk toch bepaald door de mate van vakantieplezier zelf en niet door de korting. En zo is het ook met de ontwikkelde software.
poor quality - Prestatie-inkoop voor testers?
Sterker nog: de focus op prijs blijkt op lange termijn regelmatig duurder uit te pakken vanwege herstelwerkzaamheden, uitgestelde implementaties en productie-incidenten.
Het is daarmee duidelijk dat er een verschuiving moet plaatsvinden naar kwaliteit. Niet zoals die projectmanager die ooit aan mij vroeg: “Heb je voor mijn project een tester? By-the-way, doe maar een junior want ik heb al een senior ontwerper en een senior ontwikkelaar.”
Het gewenste profiel van de tester wordt bepaald door de aard van de werkzaamheden, de complexiteit van het te testen systeem en de complexiteit van organisatie. En laat de aanvraag geen kopie zijn van al die voorgaande aanvragen maar maatwerk voor de specifieke klus.
Maar hoe bepaal je dan als opdrachtgever of je het juiste vlees in de kuip hebt? Dat is al lastig bij detachering en wordt nog complexer bij testprojecten of testautomatiseringsprojecten.
Leveranciers zijn in staat om middels offertes prachtige vooruitzichten te beloven. Maar is de kennis en ervaring daadwerkelijk aanwezig? Hoe toon je dat aan als het een situatie betreft die nog niet eerder is voorgekomen?
Prestatie-inkoop, ook wel Best Value Procurement genoemd, lijkt een mooi instrument om te laten zien wat je kunt. Van lange offertes naar werkende demo’s. Niet alleen een Proof-of-Concept die de technische werking aantoont, maar een demo waarin de geboden oplossing zichtbaar. In het geval van testautomatisering kan dit een werkend framework zijn waaruit blijkt dat de oplossing snel inzetbaar, onderhoudbaar en schaalbaar is, en ook aansluit bij de gevolgde teststrategie. In mijn optiek is dat de enige manier om daadwerkelijk waarde te leveren aan klanten die met testautomatisering hun eigen succes willen vergroten.
Ik ben benieuwd wanneer vraag en aanbod elkaar ook in onze markt op deze manier gaan vinden.

Schrijf een reactie

Gerelateerde artikelen